menu
Sociaal werk in corona-crisistijd - klachtbehandeling discriminatiemeldingen
Nana van Donk - Art.1 NOG

Sociaal werk in corona-crisistijd - klachtbehandeling discriminatiemeldingen

De medewerkers van Stimenz vinden alternatieven, combineren werk met thuis en vinden online en ‘beeldbellend’ een weg in deze crisis. Dagelijks zien we hun betrokkenheid, daadkracht en inventiviteit. Hoe ziet sociaal werk in crisistijd eruit? Elke week plaatsen wij een korte impressie.

Sociaal werk in corona-crisistijd –  Nana van Donk, Klachtbehandelaar Art.1 Noord Oost Gelderland. (We spreken haar op 31 maart ‘live’Brinklaan)

Het thuiswerken gaat goed, de kinderen zijn druk met school en mijn man staat als kok meer in onze eigen keuken. Vandaag ben ik een dagje aan de Brinklaan, het is de laatste Stimenz-werkdag van mijn collega Roy. Samen nemen we -met de voorgeschreven afstand- zijn overdracht door.

Sinds de corona uitbraak komt er een stroom aan meldingen van discriminatie ervaringen op mij af.

Zo ook op het vlak van arbeidsmarktdiscriminatie.Bij arbeidsmarktdiscriminatie is hier vaak  een wederpartij bij betrokken, die nu natuurlijk niet snel kan reageren. Sommige cliënten begrijpen niet dat deze bedrijven genoodzaakt zijn andere prioriteiten te stellen. Dat levert spanning op. Want aan de ene kant bagatelliseer ik klachten absoluut niet, aan de andere kant probeer ik begrip te creëren voor opschorting. Schriftelijk is lastig, dan gaat de nuance eruit. Dus ik bel de cliënt, bied een luisterend oor, geef uitleg en dan staan de neuzen weer dezelfde kant op. Echter, de volgende dag ontvang ik maar zo een mail van dezelfde cliënt: “Jij moet procederen, nu!”.

Direct na ‘Wuhan’ kwamen er veel discriminatie-ervaringen van in Nederland wonende Chinezen binnen bij Artikel 1. Schrijnende verhalen ... onder andere een kinderwagen die was bespuugd.

De ervaring ànders behandeld te worden, op afstand gehouden te worden ... dat voelen we nu allemaal.

Leuk en fijn is het contact met ouderen; (ex)cliënten bij wie ik telefonisch informeer hoe het met ze gaat. Een daarvan is een visueel beperkte dame van eind zeventig, die ik heb bijgestaan in een proces met Arriva, zodat zij aangepast kan reizen. Ze woont in de Achterhoek en mist nu de uitstapjes naar haar zoon die in Amsterdam woont heel erg. Ouderen vragen ook direct hoe het met míj gaat, dat geeft me een dankbaar gevoel.

NB: afgelopen maand zijn de cijfers van de Monitor Discriminatie Oost Nederland 2019 gepubliceerd. De cijfers zijn in te zien via de link op  https://art1-nog.nl/nieuws/

Delen via: